(Opgelet: deze artikels werden voor 2002 geschreven en zijn dus mogelijk gedateerd)

Opvallende archeologische vondst in Peru
Ongeschonden Moche-graven zijn ware schatkist - 16-02-2001

In Peru hebben archeologen drie ongeschonden Moche-graven blootgelegd, overblijfselen van een cultuur die lang voor de Inca’s over het Peruaanse kustgebied heerste. Aangezien de geschiedenis van dit volk enkel dankzij materiële bronnen onderzocht kan worden, gaat het om een belangrijke ontdekking.

 

De graven werden ontdekt door een team van Amerikaanse archeologen, onder de leiding van Christopher Donnan van de University of California in Los Angeles, die al decennialang onderzoek doet naar de Moche. Volgens hem gaat het om een uiterst belangrijke en rijke vondst, in belang enkel overtroffen door de koningsgraven van Sipan die in 1988 werden blootgelegd. De recentste vondst werd eveneens in de buurt van Sipan gedaan waar de graven verborgen lagen onder een 32 meter hoge piramide.

Dat het belangrijkste graf in Sipan wordt toegeschreven aan de ‘Toetanchamon van de Andes’ heeft meer te maken met de rijkdom van de begraafplaats, dan met de macht van de eigenaar, waarover men bijzonder weinig weet. In dit deel van de Andes is het schrift immers nooit ontwikkeld en archeologen hangen dan ook van materiële bronnen af om het leven van de Moche te reconstrueren. Vanuit deze optiek is het spijtig dat zij een goed ontwikkelde goud- en zilversmeedkunst kenden: weinig graven zijn niet door plunderaars verwoest en van de ongeveer 350 graftombes die al werden gevonden, bevatten nog nauwelijks 15 edelmetalen voorwerpen.

Het is ook daarom dat Donnan en de rest van het door National Geographic gesponsorde team zo opgetogen zijn over de nieuwe ontdekking. Alle drie de graven waren rijkelijk versierd en ruim voorzien van verfijnd goud- zilver- en kopersmeedwerk, keramieken voorwerpen, kleien sculpturen en wapens. Naast elk graf werd een mini-tombe teruggevonden, met daarin een koperen figuurtje, dat wellicht de overledene moet voorstellen. Net als de doden, liggen de figuurtjes op hun rug en met het hoofd naar het zuiden gericht. Wat dat precies betekent is onduidelijk, en het is voor de eerste keer dat dit gebruik wordt vastgesteld.

Eén van de graven was bijzonder weelderig en bevatte niet alleen de overblijfselen van een man, maar ook van een jongere vrouw en een lama, mogelijk offergaven aan de klaarblijkelijk hooggeplaatste persoon. De overdaad aan wapens, rituele voorwerpen en het met goud en koper versierde dodenmasker wijzen volgens Donnan in elk geval op een hoge status.

Dat het om overblijfselen gaat uit de vroegste periode van de Moche-cultuur, Moche I, van 100 v. Chr. tot ongeveer 100 na Chr. maakt alles nog interessanter. En raadselachtiger, want de drie doden die in de tombes werden aangetroffen, zijn aanzienlijk groter dan de gemiddelde lengte van de Moche, zoals die op basis van archeologische overblijfselen werd berekend.

De Moche, vernoemd naar de vallei waarin de eerste archeologische vondsten werden gedaan, waren een landbouwvolk. Zij leefden in het barre kustgebied in het noorden van Peru, waar zij tussen 100 v. Chr. en 800 na Chr. een bloeiende cultuur ontwikkelden, enkele eeuwen voor het Inca-rijk op zijn hoogtepunt was. Moche-graven, opgetrokken uit karakteristieke, in de zon gedroogde stenen, werden ontdekt in de Moche-, Chicama- en Virú-vallei.

Dankzij weldoordachte irrigatietechnieken sloegen zij erin zich in grote gemeenschappen te organiseren, die zich vanaf de 2de eeuw na Chr ook militair uitbreidden. Vanaf de 5de eeuw brokkelt de macht van de religieuze leiders echter af, ten voordele van een meer seculiere heerschappij. Het betekent het begin van het einde voor de Moche, die om nog onduidelijke redenen - al wijzen sommigen op het belang van klimatologische veranderingen - plaats moesten ruimen voor andere Andesculturen.

Eén van de eerste vondsten die duidelijk maakte dat de Moche een uitgebreide en hiërarchische samenleving kenden, waren de ‘Huacas del Sol y de la Luna’, de Tempel van de Zon en de Tempel van de Maan, waarvan overigens niet met zekerheid gezegd kan worden of ze iets met deze hemellichamen te maken hadden. In elk geval maakten de sporen van een dichtbevolkte gemeenschap duidelijk dat het hier niet alleen om een politiek of religieus centrum ging, maar dat men op de resten van een grote stad was gestoten. Bovendien getuigen de tot 41 meter hoge piramides van een ontwikkelde bouwcultuur.

Het zijn echter vooral de keramieken en metalen objecten die de aandacht van de archeologische gemeenschap blijven trekken, en waarop zowat alles wat bekend is over dit volk steunt. Dat het aardewerk versierd is met gedetailleerde oorlogstaferelen, jachtscènes en afbeeldingen uit het dagelijkse leven, tot pornografisch aandoende prenten toe, maakt de taak van de archeoloog wel wat makkelijker en kleurige muurtekeningen vervolledigen het beeld.

Donnan verwacht dat in deze regio nog heel wat meer graven verborgen liggen. Of ook deze door de archeologen zullen worden ontdekt valt echter nog af te wachten. De drie tombes die nu werden gevonden, lagen dicht bij het oppervlak, maar andere schatten zouden heel wat meer graafwerk kunnen eisen.

(DdV)

 
Related links:

 

De cultuur van de Moche

De Schatten van de Moche

De koningsgraven van Sipan

Meer informatie over de Moche (Spaans)

Foto’s van Moche-objecten

 


© David de Vaal