Twisten
over plaats waar de boeddha opgroeide
Britse
archeologen leggen nieuwe bewijzen bloot - 24-04-2001
Bijna
26 eeuwen werd de boeddha, Siddhartha Gautama, geboren in het grensgebied
tussen Nepal en India. Dat levert nu problemen op, want beide landen
beweren dat Kapilavastu, de stad waar de boeddha opgroeide, op hun
grondgebied ligt. Britse archeologen, die pas nieuw bewijsmateriaal
blootlegden, kiezen alvast de kant van Nepal.
Toen
Mahamaya, de vrouw van Shakya-leider Shuddodana Gautama, zwanger was
en, naar lokale gebruiken op pad ging naar het koninkrijk van haar
vader om daar haar eerstgeborene te baren, werd ze door haar weeën
verrast in het kleine dorpje Lumbini.
In een lommerrijk parkje kwam Siddhartha Gautama ter wereld, die meteen
zei dat hij was gekomen om de mensheid van haar lijden te verlossen
en enkele pasjes deed in de vier windrichtingen.
Zijn jeugd bracht Siddhartha - hij die zijn doelen heeft bereikt -
door in Kapilavastu,
maar op 29-jarige leeftijd, nog voor hij de Verlichting bereikt, keert
hij het rijke leventje dat hij als prins leidt de rug toe, en verlaat
hij de stad.
Dit alles vond plaats in de 5de of 6de eeuw
voor Christus, op het grensgebied
tussen wat nu India en Nepal wordt genoemd. Kapilavastu bestaat niet
meer en al is men er sinds 1800 naar op zoek, er bestaat nog steeds
onenigheid over de precieze locatie van de stad waar de boeddha -
geen naam maar een religieuze term die ‘de Verlichte’ betekent - zijn
jonge jaren doorbracht.
Er zijn namelijk twee plaatsen die de titel van ‘boeddha’s jeugdstad’
opeisen: Tilaurakot, een Nepalees stadje 200km ten westen van de hoofdstad
Katmandoe, en Pipprahawa, een Indische stad 4 km verderop. En aangezien
de Verenigde Naties van plan lijken te zijn de plaats op te nemen
in de lijst van het Werelderfgoed
zijn beide landen erop gebrand de buit binnen te halen.
Een Brits team archeologen van de universiteit van Bradford heeft
nu een belangrijke vondst gedaan in Tilaurakot, zo schrijft de Washington
Post. Op 4 meter diepte stootten zij op een nog onbekende laag,
waar zij de voorbije drie jaren tal van artefacten opgroeven die aantonen
dat de site bewoond was wanneer de boeddha leefde, en wellicht zelfs
vroeger. Er werd namelijk heel wat keramisch aardewerk aangetroffen
waarvan bekend is dat het tussen de 9de en 6de
eeuw voor Christus in deze regio gebruikt werd.
Daarmee werd aan het belangrijkste punt van kritiek tegemoet gekomen,
want in Tilaurakot was tot voor de komst van de Britten geen spoor
teruggevonden dat erop wees dat deze plek al ten tijde van de boeddha
bewoond werd.
Dat droeg in belangrijke mate bij tot het prestige van de Indiase
stad Pipprahawa, waar archeologen al in 1972 een kist vanonder een
stupa haalden, met daarin menselijke
overblijselen en munten waarop stond te lezen dat “hier de vihara
(het ‘klooster’) van de monnik van Kapilavastu is gesitueerd”.
Het is weinig waarschijnlijk dat de Britse vondsten zullen leiden
tot een consensus over de precieze locatie van Kapilavastu. Integendeel,
het brengt Tilaurakot weer helemaal terug in competitie. En terwijl
Nepal supporters van Pipprahawa verwijten zich door de politiek te
laten leiden, stellen de Britten zich aan eenzelfde kritiek bloot
door hun onderzoek door Nepal te laten sponsoren. En ook de geldstromen
die door het toerisme kunnen gaan vloeien spelen een rol in dit hele
debat.
Overigens is het belang van de precieze locatie van Kapilavastu van
weinig religieus belang. Het boeddhisme heeft nooit eenzelfde belang
gehecht aan een mythische plaats van oorsprong als het christendom
of de islam. ‘De hele geschiedenis van het Boeddhisme is er één van
diversiteit’ zegt de theoloog John J. Makransky. Het mythische belang
van Kapilavastu werd meestal dan ook overgenomen door lokale plaatsen.
(DdV)
Related links:
Het
leven van de Boeddha
Meer
over het leven van Boeddha
Boeddha
en het Boeddhisme
©
David de Vaal
