(Opgelet: deze artikels werden voor 2002 geschreven en zijn dus mogelijk gedateerd)

Spannende kerst voor Mir
Contact met ruimtestation opnieuw hersteld - 27-12-2000

Ruim 20 uur was alle contact tussen het verlaten Russische ruimtestation Mir en het controlecentrum onmogelijk. Een dag lang werd gevreesd dat het ruimtetuig haar lot in eigen handen had genomen, maar de problemen schijnen nu opgelost te zijn.

 

Even leek het erop dat Paco Rabanne toch nog gelijk zou krijgen. Hij had immers vorig jaar voorspeld dat het ruimtestation Mir tijdens de zonsverduistering van 11 augustus 1999 op Parijs zou neerstorten. En net op een moment dat Amerika op een - weliswaar gedeeltelijke - kerstzonsverduistering werd getrakteerd, viel alle contact met het bijna 15 jaar oude ruimtestation weg.

Vanaf maandag 16u40 Belgische tijd verloor de vluchtleiding op aarde alle mogelijkheden om met het ruimtestation te communiceren. De black-out duurde maar liefst twintig uur. Na een kort contact kon de link-up dan toch hersteld worden. Gedurende deze periode had RKK Energia, de organisatie belast met het beheer van MIR, geen enkele controle over het ruimtetuig.

Er werd dan ook al met enige spanning omhoog gekeken, maar Vladimir Soloyov, het hoofd van de vluchtleiding, stelde de pers gerust door te verklaren dat: “Mir niet op uw hoofd terecht zou komen tijdens Kerstmis. Er is een plan om op een beschaafde en gecontroleerde manier afscheid te nemen van Mir”. Ondertussen maakte een reddingsteam, bestaande uit de 2 kosmonauten die in februari het doodvonnis van Mir moeten uitvoeren, zich op om naar het ruimtestation te vertrekken en het contact manueel te herstellen.

Zo ver kwam het echter niet, want woensdag meldde de vluchtleiding dat de problemen waren opgelost en dat de communicatie hersteld was. Dat gebeurde nadat de verbindingen enkele keren kortstondig werkten, wat net genoeg tijd gaf om alle niet-essentiële systemen uit te schakelen.

Het communicatieprobleem bleek immers veroorzaakt te worden door een plotseling en onvoorzien stroomverlies, waarbij de batterijen van Mir bijna volledig uitgeput bleken. Anatoli Kiselyov, hoofd van het concurrerende Kroetsjinev, opperde dat dit veroorzaakt werd doordat de verantwoordelijken voor de vluchtcontrole hun taak hadden verwaarloosd, maar dat werd bij RKK Energia in alle toonaarden ontkend.

Nadat zo veel mogelijk systemen werden uitgeschakeld, werden de batterijen opnieuw opgeladen dankzij de zonnepanelen van Mir. Volgens de vluchtleiding is het gevaar nu geweken, ook al is men er nog steeds niet achter hoe alle stroom zo plots kon verdwijnen.

Mir deed het dit jaar nochtans bijzonder goed, ook al was er slechts voor korte tijd bemanning aan boord. Dat is ooit anders geweest. Vooral 1997 was een rampjaar, waarin een brand de bemanning net niet dwong het ruimteschip te verlaten (februari), een botsing met het onbemande vrachtschip Progress M-34 tot de definitieve sluiting van een van de modules leidde en het ruimtestation geplaagd werd door computercrashes veroorzaakt door elektriciteitsproblemen (beide in juni) en kosmonaut Alexander Lazoetkin Mir op hol liet staan door wat te vroeg een stekker uit te trekken (juli).

Maar de problemen van de afgelopen dagen waren volgens de vluchtleiding zonder voorgaande. Dat Mir de kerst van heel wat aardbewoners zou verpesten door onaangekondigd binnen te vallen was dan wel uitgesloten, een ongecontroleerde afdaling in de atmosfeer was dat zeker niet. Doordat Mir op een hoogte van bijna 400 km rond de aarde cirkelt zou dat ongeveer 3 maanden in beslag nemen. Wel zou daarbij niet te voorspellen zijn waar de brokstukken van het 140 ton zware ruimte-vehikel zouden neerkomen. Ook een reddingsmissie zou uitgesloten zijn geweest als de stroomvoorziening helemaal was weggevallen. Zonder stroom kunnen de kosmonauten immers niet aanmeren.

Maar voorlopig is het gevaar dus geweken en is Mir gered. Voor korte tijd echter, want op 27 of 28 februari plant Rusland de gecontroleerde afdaling van het ruimtestation. De resten die niet in de atmosfeer opbranden, zouden dan ongeveer 1500 kilometer ten oosten van Australië in de Stille Oceaan moeten neerstorten. Mir zal dan zijn geplande levensduur met 10 jaar hebben kunnen rekken.

(DdV)


 
Related links:

 

Achtergrond bij Mir

De opvolger

 

© David de Vaal