(Opgelet: deze artikels werden voor 2002 geschreven en zijn dus mogelijk gedateerd)

Ster laat zonnestelsel-groot boertje
Nooit gezien fenomeen roept fundamentele vragen op - 18-05-2001

2000 lichtjaar van ons verwijderd braakt een piepjonge ster bolvormige gaswolken uit. Het is een volkomen nieuw fenomeen, dat nog nooit eerder werd waargenomen. De vondst brengt sterrenkundigen aan het twijfelen over de juistheid van de huidige theorieën over de vorming van sterren.

De observatie komt op rekening te staan van de Very Large Base Array (VLBA), een verzameling van 10 radiotelescopen die verspreid over de Verenigde Staten staan opgesteld. Het gaat om een project dat de capaciteiten van dit complex tot het uiterste benut, maar dat zo’n verrassende vondst op komst was kon natuurlijk niemand vermoeden.

De protoster bevindt zich in Cepheus, een regio die heel wat activiteit vertoont en waar sterren worden gevormd. Astronomen dachten een tamelijk klaar beeld te hebben over het proces dat leidt tot de vorming van sterren. Sterren ontstaan in donkere nevels, die geen licht uitstralen en dus enkel waargenomen kunnen worden met infrarode of radiotelescopen. Wanneer de meest compacte delen van deze nevels onder hun eigen gewicht in elkaar klappen, wordt de stervorming ingezet.

Tijdens het vormen van een ster, moet de ster wat van het materiaal dat ze aantrekt weer uitstoten. Als dat niet zou gebeuren, dan zou de ster zo snel gaan draaien dat ze in stukken breekt. Daarom vormt het invallende materiaal een dunne, draaiende schijf rond de kern van de protoster, en wordt er materiaal uitgestoten in twee stromen die loodrecht op de schijf staan. Dat is de theorie, en astronomen hebben al vaak dergelijke stromen uit jonge sterren zien opduiken.

In Cepheus vonden astronomen een boog van watermoleculen, die als versterker fungeert voor radiosignalen. Deze zogenaamde masers zijn uiteraard bijzonder goed waar te nemen met telescopen die radiosignalen in kaart brengen. Het beeld dat daarin naar voor kwam, bleek bijzonder verrassend te zijn.

Met de VBLA werd de waterboog gedurende een week gevolgd en onderzocht, wat enkele indrukwekkende cijfers opleverde. De boog raast met een snelheid van 32.200 km/u verder en, wat nog opvallender is, blijkt de vorm te hebben van een nagenoeg perfecte cirkel met een grootte van anderhalve keer ons zonnestelsel. Dat de wolk watermoleculen zo mooi cirkelvormig is, laat weinig andere mogelijkheden over dan dat de wolk een bol is, waar men recht op kijkt.

De samenstelling van de bol is erg homogeen, wat astronomen doet vermoeden dat hij in één korte eruptie door de protoster werd uitgestoten. Bovendien wijzen andere waarnemingen erop dat dit niet het eerste boertje was dat de ster liet horen. Het lijkt erop dat een eerder uitgestoten bol nu wordt ingehaald door de nieuwe waterwolk, die bovendien amper 33 jaar nodig had om tot zijn huidige omvang te groeien.

De astronomen die de resultaten bekend maakten zitten ondertussen met de handen in het haar, want het gedrag van de blijkbaar door een ernstige indigestie geplaagde ster past absoluut niet in de huidige theorieën over stervorming. Maar op dit moment is er zelfs geen begin van verklaring voor de waarnemingen. En voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet om de ster die pas een planeet met huid en haar opat.

(DdV)

Aansluitende artikels:

Ster verslindt planeet - 16-05-2001

Astronomen luisteren naar muziek van de schepping - 02-05-2001

Hotel ISS - 26-04-2001

 


 
Related links:

 

Cepheus

Stervorming

Donkere nevels

National Radio Astronomy Institute

 

© David de Vaal