DivX
maakt ‘MP3’-films mogelijk
Nieuwe
compressietechnieken maken filmindustrie bijzonder zenuwachtig - 03-04-2001
De
controverses en het juridische - en mediageweld dat rond Napster en
soortgelijke programma’s is losgebarsten zou wel eens een voorafspiegeling
kunnen zijn van wat de filmindustrie te wachten staat. Nieuwe compressietechnieken
maken het immers mogelijk de grootte van een standaard langspeelfilm
te reduceren tot zo’n 600 tot 750 MB, waardoor dit op een enkele cd-rom
zou passen (van de 24-07-200).
DivX
is de naam van een nieuw formaat dat gebaseerd is op de MP4-compressiestandaard
voor bewegende beelden, gecombineerd met het MP3-formaat voor de bijhorende
audio. Van de makers zijn enkel de pseudoniemen - Maxmorice en Gej
- bekend, en het formaat dook voor het eerst op in februari 2000.
Een film die met DivX wordt gecomprimeerd, neemt maar liefst zes keer
minder ruimte in dan de DVD-versie, en dit zonder noemenswaardig kwaliteitsverlies.
Om DivX films te bekijken volstaat het de Microsoft Windows Media
Player te voorzien van een kleine (570 kb) plug-in. De makers geven
overigens toe Microsoft-software gehackt te hebben om de DivX-technologie
te ontwikkelen. Ook encoders - programma’s om films om te zetten naar
het DivX-formaat - zouden al op ettelijke websites te vinden zijn.
Video-compressie is natuurlijk niet nieuw, en er bestaan al langer
formaten die bewegende beelden comprimeren. Nieuw is wel dat de kwaliteit
van DivX-films heel behoorlijk zou zijn. Om ruimte te besparen wordt
de beeldsnelheid teruggebracht van 30 naar 24 beeldjes per seconde.
Experts zien bij complexe bewegende beelden pixelfoutjes en het synchroniseren
van beeld en geluid is met deze techniek niet altijd even eenvoudig.
In het algemeen valt de kwaliteit van DivX-films - die doorgaans aangeboden
worden tegen een resolutie van 640 X 480 pixels - echter te vergelijken
met een video-weergave op een televisietoestel, wat nog steeds een
grote stap vooruit is.
Door de geringe ruimte die dergelijke bestanden innemen, biedt het
formaat mogelijkheden om het gebruik van bewegende beelden op websites
aanzienlijk te vergemakkelijken. De download-tijden van bijvoorbeeld
film-trailers zouden immers aanzienlijk verkleinen.
Maar het nieuwe formaat biedt ook video-piraten nieuwe mogelijkheden.
Ken Jacobson, de vice-president van de Motion Picture Association
of America (MPAA) ziet naar eigen zeggen de bui al hangen. DivX-videocompressie
maakt het immers heel wat makkelijker films via het internet uit te
wisselen. Voorlopig kent het formaat nog geen ruime verspreiding,
maar Jacobson verwacht dat de impact van DivX binnen 12 tot 18 maanden
duidelijk zal worden. Dat het nieuwe formaat vooral in studentenmiddens,
sinds de MP3-controverse bekend als broeihaarden voor illegale uitwisseling,
opduikt kan een aanwijzing zijn voor de stijgende populariteit ervan.
Voorlopig lijkt het echter niet zo’n vaart te lopen. VidX-bestanden
zijn weliswaar heel wat kleiner dan de DVD-broertjes, maar de doorsnee
gebruiker zal nog steeds huiveren bij de gedachte een bestand van
enkele honderden megabytes binnen te halen. Zelfs met een hoge-bandbreedte
verbinding als kabel of ADSL zou dat minstens enkele uren duren. Bovendien
bestaat er (nog?) geen centraal databestand ŕ la Napster, zodat het
zoeken van DivX-films heel wat bloed, zweet en tranen kan kosten.
Wanneer dezelfde film bij de lokale videoboer dan voor een schamele
honderd franken op het rek staat is de keuze al gauw gemaakt.
Dat de filmindustrie echter vastbesloten is de strijd tegen piraterij
aan te binden, nog voor deze goed en wel uit de startblokken is geschoten,
mag blijken uit een rechtszaak die door een aantal grote filmstudio’s
en muziekmaatschappijen tegen Scour Inc. werd aangespannen.
De website van dit bedrijfje, deels eigendom van filmbons Michael
Owitz die korte tijd voorzitter van de Walt Disney Corporation was,
wordt ervan beschuldigd zijn gebruikers toe te laten illegale muziek-
en filmbestanden te ruilen. Recente films als ‘Mission : Impossible
2’ en ‘X-men’ zouden al enkele uren nadat ze werden gelanceerd beschikbaar
zijn geweest via het Scour-systeem. Terwijl de aanklagers een moralistisch
‘gij zult niet stelen’-discours hanteren verdedigt Scour zich met
het argument dat hun systeem bedoeld is om legale bestanden uit te
wisselen maar dat zij niet kunnen waken over het concrete gebruik
van hun diensten. Voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet specifiek
om het DivX-formaat.
Ondertussen lijkt het er meer en meer op dat de muziekindustrie minder
te lijden heeft van de MP3-rage dan zij beweert. De verkoop van traditionele
muziekcd’s blijkt in de Verenigde Staten gestegen te zijn ondanks
de 20 miljoen die Napster gebruiken om al dan niet legale muziekbestanden
uit te wisselen. Meer zelfs, een recent onderzoeksrapport van Jupiter
Communications - een onderzoeksbureau dat zich heeft gespecialiseerd
in nieuwe media - beweert dat Napster gebruikers meer muziek zouden
kopen dan niet-’Napsters’. Volgens het bureau zou het de muziekindustrie
meer opleveren als zij de middelen die momenteel in rechtszaken worden
gepompt zou aanwenden om serieus werk te maken van het aanbieden van
muziek op het Internet. De filmindustrie lijkt voorlopig echter dezelfde
repressieve weg te willen bewandelen, eerder dan de alternatieven
te onderzoeken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
DdV
Related links:
Links
naar DivX-sites: http://internet.about.com/industry/internet/msubdivx.htm
Meer informatie over MP4: De
MP4-FAQ
©
David de Vaal
