Muziek
met watermerk?
Technisch
én creatief offensief tegen piraterij vult juridische verldslag aan.
- 31-07-2000
Talal
Shamoon, technologisch medewerker van het Secure Digital Music
Initiative (SDMI), beweert een sleutel te hebben gevonden om muziek
effectief te beveiligen.
Nu
de soap rond Napster de zomervakantie met een voor het boomende -
men schijnt zich immers massaal bij de Napster-community aan te sluiten
om ervan te genieten zolang het nog kan - bedrijf positieve cliffhanger
heeft afgesloten duiken weer berichten op dat in de nabije toekomst
voorgoed zal worden afgerekend met muziekpiraterij. Ten minste, daar
lijkt het op. Nadere inspectie van Shamoons voorstellen maken duidelijk
dat een vernieuwing van de muziekindustrie noodzakelijk is om het
initiatief te doen slagen.
SDMI is een vereniging van 180 muziek- en technologiebedrijven die
“technologische specificaties willen ontwikkelen welke het afspelen,
bewaren en verdelen van digitale muziek moeten beschermen op een manier
dat een nieuwe markt voor digitale muziek mogelijk wordt”.
Een eerste deel van het plan van SDMI is niet zozeer een nieuwe technologie,
dan wel een praktische handleiding omtrent hoe beschermde muziek beschermd
te houden. Hoe dat gedaan wordt hangt van de producent zelf af, zolang
er maar wordt gehoorzaamd aan een aantal centrale regels als: “als
muziek wordt gedownload, zorg er dan voor dat ze beschermd blijft’
en “als muziek via een kabel wordt verstuurd, zorg er dan voor dat
ook die verbinding beschermd wordt”.
Pas in het tweede deel komt de nieuwe technologie, die een soort van
watermerk in het muziekbestand aanbrengt, op de proppen. Steunpilaar
in het hele plan zijn de apparaten die voor het afspelen van de digitale
muziek zullen ontworpen woden. Deze zullen zowel SDMI-bestanden als
andere digitale formaten kunnen afspelen. Het centrale probleem dat
hierbij opduikt is volgens Shamoon het volgende: hoe kan een SDMI-speler
het onderscheid maken tussen legale -Mp3’s die door een koper zelf
werden geconverteerd van het originele SDMI-bestand - en illegale
MP3’s? Het antwoord is het ‘watermerk’, een techniek die toestaat
een boodschap in een signaal te verstoppen. Die boodschap wordt in
een deel van het signaal gestopt waar het niet te horen is, maar wel
erg moeilijk te verwijderen zou zijn. Die boodschap wordt dan gelezen
door de speler, die op basis daarvan de muziek zal afspelen, of, als
het om een niet-legale ‘rip’ gaat, zal weigeren geluid te maken.
De techniek voor het ‘verstoppen’ van de boodschappen bestaat al.
Over de methodes die gebruikt zullen worden om die boodschap te controleren
bestaat nog geen consensus. De grote muziekmaatschappijen zeggen wel
reeds binnen de twee maanden muziek op de markt te gooien waarin de
beschermingscodes reeds zijn aangebracht.
Het blijft natuurlijk zo dat de reeds bestaande MP3-files niet met
terugwerkende kracht beschermd kunnen worden. Blijkbaar ligt het ook
niet in de intentie van SDMI daar iets aan te doen, wat volgens Shamoon
te vergelijken zou zijn met te trachten “gelanceerde raketten terug
te roepen”. Bovendien zou SDMI volledig compatibel zijn met bestaande
formaten. Hoe zal de piraterij dan toch aan banden worden gelegd?
Dat is volgens Shamoon de taak van de muziekindustrie, die een ‘meerwaarde’
moet creëren. Hoe dat moet gebeuren en wat die meerwaarde precies
zou uitmaken, daar spreekt hij zich niet over uit. Wel ziet hij een
rol weggelegd voor programma’s als -en dat is enigzins verrassend
- Napster. Die creëren immers virtuele gemeenschappen, een van de
mogelijke vormen van meerwaarde die Shamoon ziet. Andere voorstellen
die hij doet zijn een superieure kwaliteit en het koppelen van allerlei
gerelateerde voordelen aan de aankoop van SDMI-muziek, bijvoorbeeld
gratis concert-tickets. SDMI-bestanden zijn dan beveiligd, en het
publiek zal alleen SDMI-muziek willen vanwege de meerwaarde.
Met dit standpunt verbreekt Shamoon de starre houding van de muziekindustrie.
Zeker, de juridische strijd tegen piraterij is een middel, maar hoe
effectief dit zal zijn moet nog steeds blijken, zeker nu Napster nog
enige tijd kan doorgaan. Echt veel heil ziet de programmeur hier dus
niet in. En dat lijkt ook de mening van de meeste analisten te zijn,
in elk geval van diegenen die niet enkel over een repressieve hersenhelft
schijnen te beschikken. De muziekindustrie heeft te lang gewacht om
die meerwaarde te creëren, en is er daarom nog steeds niet in geslaagd
om een brede digitale markt op het getouw te zetten. Misschien dat
de (illusie van?) veiligheid -beveiligingen zijn er immers om gekraakt
te worden - die SDMI biedt de producenten wel de nodige moed geeft
de sprong te wagen... DdV
Related links:
Meer
informatie over het DSMI-beveiligingsplan: http://www.sdmi.org/
©
David de Vaal
