JFK
vermoord door twee schutters?
Akoestische
analyse steunt samenzweringstheorie - 27-03-2001
Dat
het laatste woord over de Kennedy-moord nog niet was gesproken kon
verwacht worden, maar dat een wetenschappelijke publicatie in een
‘peer-reviewed’ forensisch tijdschrift bewijzen zou aandragen dat
het om een samenzwering ging, was minder waarschijnlijk.
De
onderzoeken van het onderzoek
De moord op John F.
Kennedy moet zowat de meest omstreden misdaad in de Amerikaanse
geschiedenis zijn en hoewel zich al tal van commissies over het onderzoek
- en het onderzoek naar het onderzoek, voor wie zou denken dat alleen
België hier een patent op heeft - hebben gebogen, is de consensus
nog ver te zoeken.
Hoewel. De algemene indruk bestaat dat zij die in een samenzwering
geloven minstens regelmatig naar de X-files
kijken en wellicht ook in ontvoeringen door aliens geloven. Maar die
indruk lijkt niet te kloppen, want pas publiceerde D. Thomas in een
respectabel Brits wetenschappelijk tijdschrift, ‘Science and Justice’
van de Forensic
Science Society, een paper waarin hij eerdere rapporten onderzoekt
en een akoestische analyse van de opnames van schoten uit de doeken
doet. Zijn conclusie: JFK
werd door twee schutters belaagd. En omdat die bijna gelijktijdig
schoten, moet er wel sprake geweest zijn van een samenzwering.
Al gauw na de turbulente gebeurtenissen van 22 november 1963, de dag
van de moord, werd een commissie opgericht om te onderzoeken of de
moord gepleegd werd door de eenzaat Lee
Harvey Oswald, die kort na zijn arrestatie zelf werd vermoord.
In 1964 komt de Warren
commissie tot het besluit dat Oswald alleen handelde, vanuit een
diepgewortelde haat tegen de Amerikaanse samenleving.
Maar in 1978 levert een nieuw onderzoek, ditmaal in de schoot van
het Amerikaanse parlement als het US Congress House of Representatives’
Select Committee on Assasinations (SCA), tot heel andere resultaten.
Op basis van radio-opnamen komen zij tot het besluit dat de moord
op JFK “waarschijnlijk het resultaat is van een samenzwering”. Het
onderzoek van het SCA bevestigt daarbij geruchten die ook al in de
Warren commissie werden onderzocht en betwist dat de 3 schoten die
Oswald vanuit het Texas School Book Depository op JFK afvuurde, de
enige waren die die middag werden gelost. Ook vanaf de ‘Grassy Knol’,
een grasheuvel, zou de president onder vuur zijn genomen. Wat een
klein aantal getuigen net na de moord ook al verklaarden.
Dat vraagt om een nieuw onderzoek, dacht het Amerikaanse Ministerie
van Justitie , en in 1980 droeg ze het National
Research Council (NRC) op de zaak te onderzoeken. Daarmee werd
de analyse opnieuw wetenschappelijk onderzocht, zoals eerder ook al
het SCA had gedaan. Maar de conclusie van het NRC -panel was tegengesteld:
er was maar één schutter, en wat op de politiebanden te horen is,
is niet meer dan willekeurig ruis dat lijkt op het geluid van een
schot.
2
Schutters?
En nu komt D. Thomas opduiken, die hetzelfde materiaal opnieuw onder
de loep neemt. Dat Thomas een entomoloog is, een insectenkundige,
mag daarbij geen bezwaar zijn. Zijn onderzoek werd immers in een ‘peer
reviewed’ tijdschrift - het wetenschappelijke equivalent van een keurmerk
- gepubliceerd, en werd dus door een groep van specialisten als valide
beoordeeld.
De geluiden die Thomas onderzocht, werden opgenomen door de politie
van Dallas, onder meer door een politieagent op een motor die vergeten
was zijn microfoon terug dicht te zetten. Uiteindelijk werden opnames
van twee kanalen gebruikt, waarbij één kanaal oorspronkelijk op plaat
werd opgenomen. Het panel dat door het Ministerie van Justitie werd
opgezet, synchroniseerde beide opnamen op basis van één zinnetje dat
op beide kanalen terugkeert en besluit dan dat als er al iets kan
worden gehoord dat op een schot lijkt, het pas een minuut nadat de
president was neergeschoten weerklinkt.
Maar Thomas wijst naar een fenomeen dat bekend staat als cross-talk,
een vorm van interferentie die het zinnetje dat werd gebruikt om de
opnamen te synchroniseren verstoort. Thomas gebruikt een andere uitspraak
die op beide opnamen te vinden is en komt daarbij tot het besluit
dat het schot dat op de opname te horen is, op het moment valt dat
JFK getroffen wordt.
Maar dan blijft het nog de vraag of de opnames wel het geluid van
schoten bevatten, of dat het gaat, zoals door het NRC-panel werd besloten,
om ruis die lijkt op een schot. Thomas zegt dat het wel heel toevallig
zou zijn dat op een opname van 11 seconden tijd, de ruis vier keer
zou klinken als een geweerschot, ook al duiken dezelfde toevallige
klanken nergens anders op de band op. Hij kon er zelfs een statistische
analyse van maken, die zegt dat het voor 96,4% zeker is dat het om
geweerschoten gaat. Op basis van een akoestische analyse argumenteert
Thomas dan dat het schot wel degelijk vanop de grasheuvel werd gelost,
en zelfs dat het gaat om munitie die makkelijk te vinden was.
Ondertussen hebben enkele leden die bij deze of gene commissie of
onderzoeksgroep betrokken waren, al gereageerd op de publicatie. Zoals
te verwachten valt, is het hoofd van de commissie van het parlement,
die door Thomas in het gelijk wordt gesteld, zeer te spreken over
het onderzoek, terwijl zijn directe concurrent, het hoofd van het
NRC-panel, er evenzeer van overtuigd blijft dat op de opnames niet
dan ruis te horen is. Wordt dus waarschijnlijk ooit wel weer eens
vervolgd.
(DdV)
Related links:
De
moord op John F. Kennedy
Het
Warren rapport
De
Forensic Science Society
©
David de Vaal
